როცა მოვიწყენ…

photo1 (7)

ინტერესის სფერო , როგორც ასეთი, მგონი, არ გამაჩნია. იმდენად ბევრ რამეს წამოვედები ხოლმე. საქსოვი ძაფებივით არიან ჩახლართულნი ეს ჩემი საყვარელი საქმიანობები. ჰოდა, მუდამ აქტიურ ფაზაში მყოფს, ძალიან მალე მბეზრდება და საოცრად ვარიაბელური ტიპი ვარ ერთი კონკრეტული ჰობისთვის. ხანდახან ეს არამყარი ბუნება მეხმარება, ვიყო ოდნავ მაინც საინტერესო. არასტანდარტულ მზერასაც თუ გავითვალისწინებთ. მაგრამ.. როცა მოვიწყენ… მიყვარს მოწყენა. მგონი, […]

Continue reading


ქალი, რომელიც/რომელმაც/რომელსაც…

irgjfrigjrig

ბავშვობაში გადატყავებულ მუხლებზე სულს ბებიაჩემი არ მიბერავდა, არც ბაბუას წაკითხული ზღაპრები ჩამაძინებდა ხოლმე. ბავშვობიდანვე დიდივით ვიზრდებოდი თითქოს. წამოდგომით თვითონ ვდგებოდი, რომ წაქცეული დედას არ დავენახე ჩვენი უშველებელი კუთხის აივნიდან და დაძინებისას ქეთოს მსგავსად ვისმენდი “იავნანას”. ისედაც მადარებდნენ ფილმის პატარა ქეთოს და მოკლედ, სულ მეგონა, ერთ დღესაც ლეკების ტყვე გავხდებოდი, მაგრამ რატომღაც მჯეროდა, რომ ქართული ენა […]

Continue reading