მარტივად, თოვლი

large (1)

…და მერე დიდი თოვლი მოვიდა ძალიან. ისე დაუკითხავად,როგორც მაშინ – შენი თავი რომ მომაყენა კართან ცხოვრებამ. დავიბენი. იმ მზის სხივებივით, ღრუბლებში რომ შეცურდნენ თოვლის მოსვლისას და არც უფიქრიათ ცხვირების გამოყოფა. ჩემი საწოლიდან ფანჯარა არც თუ ისე შორია,მაგრამ სათვალე ახლოს არასდროს მიდევს. ჰოდა, გვიან გავიგე იმ თოვლის მოსვლა. შენს მოსვლაზე რომ არაფერი ვთქვათ. მარცხენა ხელის ცეცებით მოვძებნე […]

Continue reading


* * *

15781328_907464419384601_6042794698343155564_n

უნდა მაპატიო; ვერ დაგიძახე. ვერ მოგწერე. ვერ დაგირეკე. ვერ შეგხვდი, თუნდაც შემთხვევით, სადაც წინასწარი გაწერილი სცენარით, მე შენ თვალი უნდა აგარიდო და უფრო მეტიც, საერთოდ, მარცხნივ გავიხედო (მარჯვენა პროფილი უკეთესი მაქვს). უნდა მაპატიო; თავსაც ვერ გაბეზრებ, არც იმ ეზოში ვტრიალებ, არც იმ ავტობუსით ვმგზავრობ და უფრო მეტიც, ვცდილობ ქუჩაში ნაკლები ვიბოდიალო, შენთან შეხვედრის პერსპექტივებით თავი […]

Continue reading